ป้ายกำกับ

Google (13) forum (12) webboard (12) กระดานสนทนา (12) ethic (10) มารยาท (10) politic (9) การเมือง (9) election (6) life (6) life style (6) local (6) การเลือกตั้ง (6) ชีวิต (6) ท้องถิ่น (6) cartoon (5) history (5) การ์ตูน (5) ประวัติศาสตร์ (5) แบบแผนชีวิต (5) family (4) freetalk (4) manga (4) strategy (4) war (4) ยุทธศาสตร์ (4) สงคราม (4) สนทนาทักทาย (4) data (3) download (3) sun tzu (3) ข้อมูล (3) ครอบครัว (3) ซุนวู (3) ระเบียบวิธี (3) Algorithm (2) administration (2) art (2) book (2) buddhist (2) business (2) chatroom (2) fiction (2) instruction (2) learning (2) management (2) methodology (2) monk (2) philosophy (2) search (2) society (2) technology (2) thai (2) website (2) การเรียนรู้ (2) ค้นหา (2) จัดการ (2) ธุรกิจ (2) นิยาย (2) บริหาร (2) ปรัชญา (2) พระสงฆ์ (2) พุทธศาสนา (2) ภาษาไทย (2) วิธีใช้ (2) สังคม (2) หนังสือ (2) ห้องสนทนา (2) เทคโนโลยี (2) E-mail (1) Facebook (1) Gmail (1) Thailand (1) Twitter (1) Youtube (1) ads (1) artbook (1) artist (1) birthplace (1) blog (1) city (1) communication (1) computer (1) concubine (1) discuss (1) eating (1) fallacy (1) father (1) focus (1) food (1) future (1) growth (1) height (1) homeland (1) ink (1) internet (1) introduce (1) language (1) lie (1) logic (1) marketing (1) morale (1) open (1) paper (1) parents (1) political party (1) printer (1) procedure (1) profile (1) reader (1) scan (1) service (1) spam (1) start (1) studybook (1) sufficient (1) system (1) thanks (1) thin (1) three kingdoms (1) topic (1) traveling (1) uthaithani (1) video (1) weblog (1) webmaster (1) weight (1) กระดาษ (1) กระทู้ (1) การกิน (1) การตลาด (1) การสื่อสาร (1) การเดินทาง (1) การเติบโต (1) ขยะข้อมูล (1) ขอบคุณ (1) ข้อปฏิบัติ (1) คติธรรม (1) ความสูง (1) คอมพิวเตอร์ (1) ตรรกะวิบัติ (1) ตรรกะศาสตร์ (1) ตระกูล (1) ตอแหล (1) นักอ่าน (1) น้ำหนัก (1) บรรพชน (1) บริการ (1) บ้านเกิด (1) บ้านเกิดเมืองนอน (1) ประเทศไทย (1) ผอม (1) พรรคการเมือง (1) พอเพียง (1) พ่อ (1) ภาษา (1) มุมมอง (1) ระบบ (1) วิจารณ์ (1) ศิลปิน (1) ศีลธรรม (1) สามก๊ก (1) หมึก (1) อนาคต (1) อาหาร (1) อุทัยธานี (1) เครื่องพิมพ์ (1) เมียน้อย (1) เมือง (1) แนะนำตัว (1) แบบเรียน (1) โฆษณา (1)
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ปรัชญา แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ปรัชญา แสดงบทความทั้งหมด

วันเสาร์ที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554

ปรัชญาของโลกมิติเวลาจากการ์ตูนChrono Eyes(Spoil)

พูดถึงการ์ตูนตีแผ่ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับโลกมิติเวลานี่ ผมชอบการ์ตูนChrono Eyesของฮาเซงาวะ ยูอิจิ มากเลยละครับ และล่าสุดChrono Eyes Glancerภาคใหม่ของเรื่องนี้บงกชก็พิมพ์ออกมาให้อ่านกันแล้ว แนะนำให้ลองหาซื้ออ่านกันนะครับแต่เสียดายที่มีภาพโป้ล่อแหลมมีเซ็นเซอร์อยู่พอสมควรเหมือนกัน ผู้ปกครองโปรดให้คำแนะนำเมื่อบุตรหลานเปิดอ่านนะครับ
แรกๆผมไม่ค่อยสนการ์ตูนเรื่องนี้ของบงกชสักเท่าไหร่ แต่เมื่อมีผมได้มีโอกาสแอบอ่านฟรีจากร้านหนังสือซีเอ็ดในห้างโลตัส สาขานครปฐม ช่วงที่ยังอาศัยพักร้อนปิดเทอมที่ศูนย์ซ่อมคอมของลิเบอร์ต้าที่ตอนนั้นพี่ชายผมยังทำงานอยู่ ผ่านมา2ปีแล้วละครับ ผมก็หลงรักเรื่องนี้เข้าให้ซะแล้วจนในที่สุดผมก็รวบยอดการ์ตูนเรื่องนี้มาอ่านจากบู๊ทของบงกชในงานหนังสือเลย ยิ่งอ่านก็ยิ่งลึกซึ้งในจินตนาการเกี่ยวกับโลกมิติเวลาของคนเขียนจริงๆครับ ^^b
อันการเดินทางข้ามไปมาระหว่างมิติเวลาถ้าทำเพื่อการศึกษาประวัติศาสตร์ ตามล่าหาความจริงเพื่อเอาไปใช้เป็นบทเรียนต่อไปในอนาคตนั้น ถือว่าเป็นผลดีต่อวงการการศึกษาอย่างแน่นอนครับ
แต่ว่าถ้าทำไปเพื่อหวังจะเปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์ให้ตนเองนั้นมีอำนาจเป็นพระเจ้าหรือผู้นำการปกครองสร้างระบบสังคมวัฒนธรรมของมนุษยชาติ สนองกิเลสตัณหาของตนเองนั้น ถือเป็นการกระทำที่หักหน้าขัดต่อกฏแห่งกรรม กฏแห่งธรรมชาติที่เราชาวพุทธยึดถือปฏิบัติสืบมาอย่างร้ายกาจที่สุด หรือแม้ว่าเราจะหวังดีชี้นำทาง ติดต่อหรือช่วยเหลือสัตว์โลก มนุษย์ที่กำลังตกอยู่ในภัยพิบัติ ให้เขามีชีวิตที่สุขสบายสะดวกมากขึ้น พวกเขาเหล่านั้นก็จะเคยตัวไม่คิดที่จะพยายามพัฒนาศักยภาพทั้งร่างกายและสติปัญญาของตน ทำให้อารยธรรมไม่เจริญก้าวหน้าส่งผลเสียหายต่ออนาคตอย่างร้ายแรงเช่นกัน
แรกๆเราเชื่อกันว่าการเปลี่ยนแปลงอดีตนั้นจะส่งผลให้อนาคตซึ่งมันควรงอกเงยไปในแนวตรงกลายเป็นงอคดโค้งเปลี่ยนรูปแบบไปเลย ซึ่งปรากฏการณ์แบบนี้เราเรียกกันว่า Time Paradox เช่น ถ้าลูกข้ามมิติเวลาสู่อดีตไปฆาตกรรมบิดามารดาของตนแล้ว ร่างของลูกคนนั้นก็จะล่องหนหายสาบสูญกับตาไปเลย เหมือนกับที่เราเห็นในหนังBack to the Future หรือแม้แต่Time Machine
โดยChrono Eyesในการ์ตูนนั้น เป็นองค์กรป้องกันและปราบปรามการก่ออาชญากรรมข้ามเวลา และคอยปกปิดซ่อมแซมความเสียหายอันเนื่องมาจากผลของอาชญากรรมไม่ให้ส่งผลกระทบอย่างร้ายแรงต่อการเปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์มนุษยชาติโดยรวม ป้องกันการเกิดTime Paradox

แต่ถ้าโลกมิติเวลานั้นเมื่อจำลองผังเส้นทางการงอกของเวลาให้ด้านล่างคืออดีต ด้านบนคืออนาคต และบริเวณลำปล้องที่เราอยู่ในตอนนี้คือปัุจจุบันละก็ 
แท้จริงแล้วไม่ได้มีลักษณะเป็นเส้นตรงราวกับเสาต่อม่อหรือเสาเข็มเรียบๆแต่อย่างใด มีการแตกแยกเป็นกิ่งก้านสาขาเป็นจุดๆ บางจุดก็ยิ่งแตกแยกกิ่งไปมากมาย เพราะอะไรนะหรือ ก็เพราะนักเดินทางข้ามมิติเวลาที่บังอาจไปกระทำการเปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์แห่งมิติเวลานะเซ่ นั้นก็หมายความว่าTime Paradoxนั้นไม่มีทางเกิดขึ้นอย่างเด็ดขาด ซึ่งถ้าทฤษฎีแบบนี้เป็นจริงละก็ บรรดาผู้ที่มีกิเลสตัณหามักใหญ่ใฝ่สูงทั้งหลายที่รู้เรื่องนี้ย่อมต้องพยายามทุกอย่างที่ทำให้โลกมิติเวลานั้นแตกกิ่งก้านสาขาที่มีตัวเองเป็นพระเจ้าผู้นำหรือจ้าวโลกกันเป็นว่าเล่น กลายเป็นว่าเสาหลักของโลกมิติเวลาจะเกิดกิ่งก้านสาขาคู่ขนานตามแต่ว่าจะมีคนชั่วๆพวกนั้นอยู่เท่าไหร่กัน
โดยเสาต้นมิติเวลาหลักนั้นจัดให้เป็นโลกตามประวัติศาสตร์จริงที่ควรจะเป็น เป็นโลกที่การก่ออาชญากรรมข้ามเวลาไม่มีทางสำเร็จ ซึ่งในเรื่องนี้ผู้เขียนใช้ศัพท์นิยามโลกมิติเวลาตรงนี้ว่า โลกไซเรียวไค จริงๆผมว่าน่าจะมีศัพท์ภาษาไทยหรือบาลีสันสกฤตมาบัญญัติให้สละสลวยไปเลยคงจะดีไม่น้อยละ
ตอนนี้ผมคิดศัพท์นิยามโลกมิติเวลาตรงนี้ได้เรียบร้อยแล้วครับ ในที่สุดผมเห็นควรที่จะใช้ชื่อว่าโลกสัจกาลนั้นเองครับ มาจากคำว่า สัจ(แท้จริง)+กาล(เวลา) ก็คือโลกที่กาลเวลาดำเนินไปตามความเป็นจริง โดยไร้ซึ่งการบิดเบือนโดยฝีมือของอาชญากรรมข้ามเวลานั้นเอง

แต่ถ้าการก่ออาชญากรรมบางครั้งประสบความล้มเหลวถูกหยุดยั้งไว้ซะก่อน ก็จะเป็นเพียงแค่การแตกแขนงกิ่งก้านบางส่วนที่สุดท้ายก็กลับรวมตัวเข้ากับเสาแกนหลักไป
ซึ่งองค์กรChrono Eyesนั้นมีหน้าที่แท้จริงก็คือป้องกันการเกิดกิ่งก้านสาขาของกาลเวลาไม่ให้ลุกลามจนแยกตัวออกจากกันอย่างเด็ดขาดไปได้สำเร็จ แต่ถ้าเกิดอาชญากรรมนั้นสำเร็จขึ้นมาองค์กรก็ต้องถอนกำลังจากภารกิจนั้นยกประโยชน์ให้กับจำเลยไปโดยปริยาย เพราะไม่มีประโยชน์ที่จะไปหยุดการงอกเงยของกิ่งก้านมิติเวลาสาขาใหม่นั้นได้
แต่Chrono Eyes Glancerภาคใหม่นั้น มีสมาชิกองค์กรChrono Eyesบางส่วนลาออกมารับจ้างทำงานอิสระที่อยู่นอกหน้าที่ขององค์กรใหญ่(คล้ายๆกับตำรวจที่ลาออกจากสำนักงานตำรวจมาเปิดสำนักงานรับจ้างเป็นนับสืบเอกชนอย่างนั้นละ) นั้นก็คือรับจ้างแก้ไขกิ่งก้านมิติเวลาที่แยกตัวออกจากต้นหลักไปแล้วในนามของGlancer เพื่อย้อนรอยมาจัดการคนชั่วที่ก่ออาชญากรรมสำเร็จไปแล้วโดยการว่าจ้างของสมาชิกChrono Eyesที่ล้มเหลวพ่ายแพ้ให้กับอาชญากรชั่วไปแล้ว หรือเพื่อแก้ไขมิติเวลาที่แยกตัวออกไปซึ่งตกอยู่ในภาวะการณ์เลวร้ายกลับมาฟื้นฟูมาดียิ่งขึ้นกว่าเดิม นำเอาฟ้าใหม่มาคืนให้บรรดามนุษยชาติของกิ่งเวลานั้นๆ 
โดยการเข้าไปในจุดที่กิ่งก้านเวลาสาขานั้นเริ่มเกิดแล้วนอนหลับจำศีลCold Sleepอยู่ในครอบแก้ว เมื่อได้เวลาที่พอเหมาะก็ตื่นขึ้นมาจัดการเรื่องในคราวเ้ดียวเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดกิ่งก้านมิติเวลาใหม่เพิ่มขึ้นให้ยุ่งเหยิงไปอีก

ไม่แน่ว่าโลกแฟนตาซีที่เราเห็นๆกันในนิยายดังๆชวนฝันทั้งหลายแท้จริงแล้วอาจจะมีขึ้นมาจริงๆจากการแตกกิ่งก้านกาลเวลาสาขาใหม่ก็เป็นได้
และที่นอสตราดามุททำนายเรื่องของหายนะในปี1999ซึ่งภายหลังมันไม่ได้เกิดขึ้นจริงๆอย่างที่ทำนายไว้ ก็อาจเป็นไปได้ว่าดวงวิญญาณของนักทำนายคนนี้อาจจะย้อนอดีตข้ามเวลามาเกิดจากกิ่งก้านสาขาของเวลาที่ไม่ใช่กิ่งที่เราอยู่นั้นก็เป็นได้ นี่ก็เป็นข้อสันนิษฐานของผมอย่าไปเชื่อให้เป็นจริงเป็นจังนะครับ โดยเอาข้อมูลในการ์ตูนMMRปรากฏการณ์พลิกโลกมาคิดผนวกรวมกันไปด้วย
สุดท้ายการเดินทางข้ามไปมาระหว่างมิติเวลาจะเป็นจริงหรือไม่ อนาคตคือผู้ตัดสินครับ และผมหวังว่าโลกในอนาคตนั้นจะมิใช่นรกบนดิน หรือแม้แต่เป็นโลกแห่งเผด็จการความโหดร้ายป่าเถื่อนที่ถูกครอบครองโดยผู้ที่ชั่วช้ามั่วเมาไปด้วยกิเลสตัณหาอย่างไม่มีที่สิ้นสุดนะครับ เพราะผมเชื่อว่าสุดท้ายแล้วกลไกแห่งธรรมชาติ กฏแห่งกรรมเท่านั้น จะเป็นผู้ชี้นำในทุกสิ่งทุกอย่างทั่วทุกโลกมิติกาลอวกาศสากลจักรวาลชั่วนิรันดรครับ(ใช้ศัพท์สูงส่งไม่ใช่เล่นเลยวุ้ย เรานี่^^) ขออำนาจคุณพระศรีรัตนตรัยและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั่วสากลจักรวาลได้โปรดคุ้มครองโลกและมนุษยชาติที่ดีๆให้รอดพ้นจากพิบัติภัยทั้งปวง ส่วนที่ชั่วขอให้สาบสูญสิ้นไป สา.... ธุ

คติธรรมความใฝ่ฝันกับที่มาของฉายากรรมกรกระทู้

คนจรOnline(ได้แค่ฝัน)แห่งห้วงสมุทรสีทันดร
(Online Dreaming Traveler of Sitandon Ocean)

เนื่องจากพื้นเพเดิมของผมเหมือนกบที่ชอบออกนอกกะลาไปเรียนรู้สาระนอกสาขาความถนัดตัวเองเสริมภูมิปัญญาและโลกทัศน์ที่กว้างขวางมากขึ้น
และการออกนอกกะลานั้นไม่ใช่ว่าออกไปแล้วจะเจอกับท้ิองฟ้าเลยนั้นมันไม่ใช่เสมอไป เพราะสิ่งที่เราเห็นว่ามันคือท้องฟ้านั้นแท้ที่จริงแล้วมันอาจจะมีกะลาที่กว้างใหญ่แต่เรายังมองไม่เห็นมันครอบไว้อยู่ก็ได้เมื่อเราเรียนรู้อะไรมากขึ้นเราก็จะทราบถึงขอบเขตและความชัดเจนของกะลาที่ว่านั้นละครับ เมื่อเราเรียนรู้โลกในกะลามาอย่างพอใจแล้วค่อยทะลายกะลาที่ว่านั้นแล้วกระโดดออกไปข้างนอกเรื่อยตามลำดับขั้นครับ
ในที่นี้ผมเปรียบตัวเองเป็นคนเร่ร่อนพเนจรไปเรื่อยๆไม่ยึดติดกับบอร์ดหรือเว็ปสังกัดใดสังกัดหนึ่งเป็นพิเศษนัก
ทำไมถึงได้แค่ฝันละ ก็เพราะว่าพอผมคิดอยากจะทำอะไรบางครั้งมันก็มิได้สำเร็จอย่างที่ตัวเองคิดไว้เสมอไปซึ่งเราก็เข้าใจแต่เราก็ยินดีและมีความสุขที่จะฝันเช่นนั้นไปเรื่อยๆแม้ว่าฝันนั้นจะไม่มีวันเป็นจริงก็ตาม
ส่วนห้วงสมุทรสีทันดรนั้นเป็นชื่อของมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ที่ล้อมรอบเขาพระสุเมรุและรองรับทวีปทั้งสี่ในจักรวาลตามหนังสือไตรภูมิพระร่วง นอกจากนี้คุณกฤษณา อโศกสินผู้แต่งนิยายชื่อดังได้ยืมชื่อนี้มาใช้เป็นชื่อนิยายสะท้อนชีวิตคนติดยาเสพติดเรื่องเยี่ยมอย่างข้ามสีทันดรด้วยครับ โดยมีความหมายถึงการก้าวข้ามห้วงน้ำอันกว้างใหญ่แห่งจิตใจในการจะต่อสู้เพื่อเอาชนะความอยากยานั้นเองครับ
ซึ่งเปรียบตัวเองเหมือนกำลังล่องเรืออยู่ในห้วงสมุทรนี้เพื่อจะก้าวข้ามขอบเขตแห่งจิตใจเพื่อที่จะเรียนรู้ในเรื่องที่นอกสาขาความถนัดของตัวเองอย่างที่กล่าวไปครับ เพราะการจะเรียนรู้ให้ได้ผลนั้นจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องปรับอคติปรับจิตใจกันพอสมควรครับถึงจะเรียนรู้อะไรให้เข้าใจได้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น
เพราะการเรียนรู้นั้นไม่มีวันจบสิ้น ยิ่งเป็นโลกออนไลน์แล้วการแสวงหาความรู้นั้นง่ายดายมากเพียงแค่กดพิมพ์สิ่งที่ต้องการแล้วEnterเท่านั้นเอง

กรรมกรกระทู้อิสระโลกขี้เกียจจำแห่งโลกออนไลน์(Forgotten Free Comment Worker of Online World)
เนื่องจากผมชอบที่จะอ่านกระทู้หลากหลายเรื่องเสริมปัญญาและอยากมีส่วนร่วมในการออกความเห็นสาระดีๆในกระทู้ให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ 
ก็เหมือนคนที่หากินอะไรกับกระทู้นั้นเองละครับ พอได้อ่านหนังสือกรรมกรข่าวของเฮียสรยุทธแล้ว จึงได้รู้สึกว่าผมเองก็เหมือนเป็นกรรมกรคนหนึ่งเหมือนกันแต่เป็นสาขากระทู้ในโลกออนไลน์ 
ซึ่งความเคลื่อนไหวของเรานั้นเงียบเชียบไม่หวือหวาเหมือนดาราคนดังๆที่สร้างคุณประโยชน์ให้กับวงการต่างๆทั้งหลายมนุษย์โลกเราก็มีเนื้อที่ความจำจำกัดอยู่แล้วคงไม่บ้าไปจำในสิ่งที่ไม่มีประโยชน์อะไร โลกก็ย่อมขี้เกียจจะจำเป็นเรื่องธรรมดาเช่นกัน

หนุ่มสันโดษ(ผู้ชื่นชอบชีวิตที่พอเพียง) นิสัยและความสนใจแปลกแยกในหมู่ญาติพี่น้องและคนรู้จัก
(Forrest Gump of the family)

เรื่องความสันโดษผมเขียนไว้ในBlogหัวข้อLife Styleไปตามอ่านดูได้ ส่วนเรื่องความแปลกแยกนั้นแค่Weblogที่ผมสร้างมาเนี่ยแสดงให้เห็นถึงความแปลกแยกไม่เหมือนชาวบ้านได้หรือเปล่าก็ไม่ทราบได้ ผมว่าตัวผมเองก็แปลกกว่าคนอื่นแล้วนะ แม้แต่ญาติผมเองยังว่าผมแปลกๆอยู่เลยเหมือนกัน

มีความใฝ่ฝันดังนี้ : 
- ได้เห็นการ์ตูนนิยายในฝันของตัวเองเป็นรูปเป็นร่างแม้จะต้องให้ผู้อื่นช่วยแต่งเสริมให้ก็ไม่เป็นไร เชิญอ่านชมได้ในBlogนิยายแต่งเล่นได้เลยครับ สำนักพิมพ์ไหน(ยังอุตสาห์)ต้องการจะเอาโครงเรื่องผมไปใช้กรุณาโพสต์ทิ้งเมล์ติดต่อของท่านทางบล็อกนิยายนั้นนะครับ แล้วผมจะติดต่อไปหาท่านเอง
- เห็นวงการการ์ตูนหนังสือและทีวีของไทยเจริญรุ่งเรืองไม่แพ้ต้นตำรับญี่ปุ่น ผมมันก็บ้าการ์ตูนมาตั้งแต่เด็กแล้วอยากจะเห็นเนื้อหาของการ์ตูนที่ดูเป็นคนไทยมีศาสนาศิลปวัฒนธรรม วิถีชีวิตความเป็นอยู่ของคนไทยแฝงเร้นในเรื่องปนๆกับความสมัยใหม่ แน่นอนว่าไม่เอาพวกนิยายพื้นบ้านอยากที่เราชมเป็นละครในเช้าๆวันหยุดของช่อง7นั้นหรอกครับเอาที่เป็นเนื้อหาสมัยใหม่จริงๆดีกว่าครับ
- เนื่องจากว่าผมมีนิสัยเสียอย่างหนึ่งคือบ้าซื้อสะสมหนังสือประเภทสาระเพิ่มรอยหยักในสมองนะครับ(นิยายไม่เอา ถ้าเนื้อหามันไม่โดนใจหรือสร้างกระแสความนิยมในสังคมได้จริงๆ) ด้วยเหตุนี้ก็เลยอยากจะเอาหนังสือเก็บๆพวกนั้นมาทำห้องสมุดให้บริการยืมอ่านเฉพาะในร้านและบริการถ่ายเอกสารครับ พร้ัอมๆกับเปิดให้เช่าการ์ตูน+นิยายไปด้วย
- และสุดท้ายอยากมากที่สุดคือได้เห็นศาสนาพุทธเจริญรุ่งเรืองเป็นสรณะแก่คนทั้งโลกได้ประพฤติปฏิบัติตัวดำรงตนอยู่ในศีล5กันทุกๆคน เท่านี้โลกก็สงบสุขปราศจากสงครามก่อการร้ายทั้งปวง(จริงๆมันไม่ได้ผลหรอกครับ ตราบใดที่มนุษย์ยังมีกิเลส รัก โลภ โกรธ หลง แม้เพียงเศษตะกอนนอนก้นเท่านั้น ถ้าไม่มีเลยนั้นหมายถึงการเป็นอรหันต์แล้วครับ) 
แน่นอนว่าสันติสุขแบบตลอดกาลชั่วนิรันดร์นั้นไม่มีในโลกหรือจักรวาลใดๆทั้งสิ้นครับ

ผมเองก็ชอบดูละครหรือการ์ตูนมาก็เยอะหลายเรื่อง ได้เห็นเรื่องสอนใจเอามาคิดก็มาก จึงขอสรุปคติประจำใจไว้ดังนี้ครับ : 
- ไม่มีมิตรสหายในหมู่คนพาล 
- ไม่มีใครที่รู้กว้างและลึกหมดทุกเรื่อง 
- ไม่มีใครที่ดีหรือชั่วแบบ100% 
- ไม่ว่าอะไรร้ายๆจะเกิดขึ้น จงเชื่อมั่นในกรรมดีที่เราทำไปทั้งวันนี้และวันหน้า เพราะการไม่เชื่อมั่นในกรรมดีนั้นย่อมบั่นทอนจิตใจเราให้หันมาทำชั่วได้ครับ
- จงเชื่อในภูมิปัญญาของตัวเองเท่านั้น(แม้ว่ามันอาจจะมีผิดพลาดบ้าง แต่ก็ยังดีกว่าไปเชื่อในภูมิปัญญาคนอื่นๆ) มนุษย์เราต้องเรียนรู้ครับให้ลึกซึ้งถึงแก่นแห่งเหตุผลจริงๆ ไปฟังเขามาแล้วเชื่อเลยนั้นไม่ได้นะครับตามหลักกาลามสูตร
- ตนแลเป็นที่พึ่งแห่งตน(อัตตาหิอัตตาโน นาโถ)
- ค่าของคนซื้อได้ด้วยใจเท่านั้น มนุษย์เราอยู่อย่างมีความสุขได้ด้วยความใฝ่ฝัน ความสนใจเฉพาะทางกับความชอบส่วนตัว การจะเอาเขามาทำงานร่วมกับเราได้นั้นจำเป็นต้องสนองสิ่งเหล่านี้ของเขาให้จงได้ครับ ถ้าเราทำไม่ได้เขาก็อยู่กับเราไม่ได้หรอกครับ ผมถึงบอกว่าต้องใช้ทุนทางใจเท่านั้นมาซื้อครับ แต่ต้องไม่ซ่อนเร้นความปอกลอกเห็นแก่ตัว 

และสุดท้ายอย่าได้เชื่อถือข้อความอะไรต่อมิอะไรที่ผมโพสต์ลงไปในกระทู้หรือแม้แต่ในWeblogแห่งนี้ เพราะศาสนาพุทธสอนให้คนเชื่อโดยใช้ภูมิปัญญาของตัวเราเองเท่านั้นครับ
ผมขยันตอบกระทู้มิใช่เพราะความอยากมีหน้ามีตามีชื่อในโลกออนไลน์นี่ ทำแบบนั้นมันไม่สนุกหรอก แค่อยากจะมีส่วนร่วมให้อะไรกับบอร์ดพันทิพย์บ้างมิใช่แต่มุ่งจะหาประโยชน์จากการอ่านผลงานกระทู้และความเห็นจากสมาชิกผู้เชี่ยวชาญขาประจำโต๊ะแต่เพียงอย่างเดียวเท่านั้น เพื่อเป็นกำลังส่วนหนึ่งให้สังคมออนไลน์คงไว้ซึ่งคุณภาพอย่างแท้จริง เท่านี้ก็ผมก็สนุกและมีความสุขแล้วละครับ
Weblogของผมถึงยอดคนเข้ามาเยี่ยมจะน้อยกว่าของหลายๆท่านก็ไม่เป็นไรครับ เราขายกันแต่คุณภาพล้วนๆ ไม่จำเป็นต้องมีสมาชิกมาช่วยลงชื่อเยี่ยมให้กำลังใจกันให้มากมาย มีข้อติชมชี้แนะก็โพสต์เสนอมาได้ครับ
ผมเขียนอะไรเข้าใจยากไปไหมเนี่ย เพราะผมเองเรียบเรียงเนื้อหาไม่ค่อยจะเก่งนะครับ